Moim zdaniem profesor Sonnenbruch przejawia cechy zarówno tchórza jak i człowieka zagubionego. Za tchórzostwem profesora przemawia wiele jego czynów takich jak nieumiejętność przeciwstawienia się Willemu - własnemu synowi, nieudzielenie obiecanej pomocy Joachimowi Petersowi i córce. Dowodem tchórzostwa Sonnenbrucha jest też fakt, że nie potrafił on odeprzeć argumentów i zarzutów Petersa. Chciałby przeczekać wojnę, wyręczyć się innymi i nie mieć z nią nic wspólnego. Sonnenbruch chciałby się najlepiej schować, zaszyć się gdzieś w bezpiecznym miejscu i potraktować wojnę jako zły sen. Nawet nie miał odwagi wygłosić mowy jubileuszowej. Jest przeciwnikiem ideologii hitlerowskich, ale boi się w jakikolwiek sposób sprzeciwić się.

Z drugiej strony profesor Sonnenbruch wykazuje cechy człowieka zagubionego ( nie tylko w obcowaniu z przeszłością, ale w ogóle psychicznie), ponieważ uważa swojego syna za najgorszą rzecz w swoim życiu, nie zdaje sobie sprawy z wielu ważnych rzeczy, takich jak na przykład śmiercionośność jego doświadczeń ( nie poczuwa się do odpowiedzialności za to, że jego badania są wykorzystywane do zbrodniczych celów) czy fakt, że wojna dotyczy również niego i jego bliskich. W stwierdzeniu: „Prawdziwe Niemcy to właśnie Ja” przejawia się nuta egoizmu.

Myślę, że profesor Sonnenbruch to przede wszystkim tchórz. Jednak jego tchórzostwo gubi go, utrudnia mu życie z przeszłością.